يك نيرويي تو زندگي هست كه نبايد اون رو دست كم گرفت اسمشو ميذارم غريزه
بيهوده نيست كه ميگويند دلت صاف باشه
دل كه صاف نباشه اشيا و آدم ها همه متضاد ميشوند
همونجايي كه آدم از خودش هم فرار ميكنه
و به همه چيز شك ميكنه
و عالم و آدم را زشت ميبينه
دلت كه صاف باشه ياد ميگيري تلخي ها رو چطور تبديل به شيريني كني
ويا شرايط سرنوشتت را بپذيري يا نه يه گام جلوتر بري و روش فال گرفتنتو تو زندگي عوض كني
دلت كه صاف باشه تو چهار ديوار سرنوشت حبس نميشي
وديوارها رو فروميريزي
دلت كه صاف ميشه خيلي چيزا رو نميبيني و خيلي چيزاي ديگه رو ميبيني
همه اين حرفا رو زدم كه بگم
غريزه بارها رو سبكتر ميكنه
برچسب:
نویسنده: مهران محمودی